Djago

Even een berichtje uit het oosten van het land. Op 31 maart`06 hebben wij Djago bij de rescue-werker op mogen halen, het is vandaag 31 oktober`06 dat is nu dus 7mnd. geleden. En nog steeds doet hij ons vermaken, een makker die we nooit meer willen missen. We zijn in augustus naar Italie geweest en overal hadden we bekijks. Het leek alsof er in Italie de bulldog bijna niet bestond. Hij werd continue door allerlei mensen geknuffeld en dat vond hij natuurlijk geweldig. Op de heenreis ( 18 1/2 uur incl. 3 1/2 uur file) hebben we niets van hem gemerkt. Van de warmte had hij ook niet zoveel last. Maar nu komt het: het vinden van een camping die wij leuk vonden en waar honden zijn toegestaan was niet zo eenvoudig te vinden, maar goed het was ons toch gelukt. Waar wij niet aan gedacht hadden, was dat Djago dus niet met allerlei soorten honden overweg kon en een camping waar huisdieren waren toegestaan kom je dus honden tegen. Nadat ik de caravan had afgekoppeld kwam ik er achter dat ik mijn gereedschapkoffer van de caravan was vergeten. Dus bij de receptie een tang en een schroevendraaier lenen. Toen ik de eerste caravan passeerde werd ik bijna verscheurd door een Chi Wahwah, heel Italie in een deuk. Op de terug weg ging ik via de andere kant en wederom bij die caravan was een York die me zonodig in de kuiten wou bijten. Maar goed er kwam een tijd dat ik met mijn hondje naar het wandel uitlaat gebied moest( perfecte uitlaatroute aangelegd). De vraag was linksom of rechtsom, het werd linksom langs de York. Gelukkig waren ze weg, lekker gewandeld en toen moest ik weer het pad op naar de caravan vanaf de andere kant , waar ik nog niet was geweest. Bij de eerste camper werd Djago door twee Yorkies die losliepen aangevallen. Eerst deed die niets maar toen ze te dichtbij kwamen liet hij even merken dat dit geen BULLSHIT was. Het gegil van de italiaantjes en het brommen van Djago was dus niet onopgemerkt gebleven, de rest van de dag hebben we kijkers gehad en de volgende dagen dat ik hem uitliet, liep ik dus ook als enige op die uitlaatroute, zelfs het pad naar onze caravan kwam ik geen hond tegen. Tot twee dagen voor ons vertrek. Een duitser met een Duitse Herderrrrrrrr, ook deze liep los. Een korte maar heftige aanvaring en Djago was toch zeker nog wel een kwartier van slag. Omdat de herder losliep en ik Djago vast had, had ik twee keuzes: strak houden, maar dan kon hij zich niet verdedigen of de catrol laten vieren en dan maar hopen dat de eigenaar zijn hond kon terug roepen. Je begrijpt het al , het was te laat. Gelukkig had Djago de herder alleen maar een kopstoot gegeven en voordat hij zijn tanden in die herder kon zetten had ik hem bij z`n halsband. Toen schrok ik even van de kracht en agressie van mijn maatje. Wat dan, als hij hem te pakken had, had ik hem wel weer los gekregen? Nu twee maanden verder speelt hij weer met z`n maatje van de overkant een Boston Terrier en in het park accepteert hij ook alleen een Franse Bulldog en twee Engelse bulletjes, andere honden moet hij niets van hebben. De honden van de buren begint hij nu te accepteren nu die weet dat ze hem niets willen doen. Dus het gaat de goede kant uit. Verder is hij het zonnetje in huis en zoals ik al eerder in mijn vorige mail zei: we hadden eerder een bull moeten nemen. Rien en Grace nogmaals bedankt. Tot later...........
Gr.,Ine en Theo Portier.

Afbeelding: 
SPONSORS

Website met hoge kwaliteit laten maken?


Hoofdsponsor van Bulldogsonline:
The Bulldog Amsterdam


Internet Services